چه قدر زود دلبسته مي شويم.
چه قدر زود دست فراموشي را مي گيريم.
چه قدر زود دل تنگ ديروز و امروزمان مي شويم.
چه قدر زود دلهره اتفاق فردا را ميخوريم.
و چقدر زود رنگ تغييرات را مي گيريم.
و چه زودتر آنكه عشق مي رود و ما دست خالي مي شويم
و ای کاش عشق واقعاً آن کلمه ای بود که
آن را در پس تك تك سلول هايت ميافتي.
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۶ بهمن ۱۳۸۸ ساعت ۲:۱۹ ب.ظ توسط محمد
|